Tokat po vdesin nga etja në Libofshë/ Fermerët shpërthejnë ndaj shtetit: ‘Paguajmë taksa, por s’kemi asnjë pikë ujë’”. (Foto e video)

Kriza e ujit po shkatërron bujqësinë në disa fshatra të Libofshës

Mungesa e ujit për vaditje po kthehet në një kërcënim serioz për bujqësinë në zonën e Libofshës. Prej vitesh, fermerët e disa fshatrave po përballen me të njëjtin problem, ndërsa këtë sezon situata paraqitet edhe më alarmante. Në dhjetëra parcela bujqësore, kulturat e mbjella po thahen për shkak të mungesës së ujit, duke rrezikuar të gjithë investimin e bërë nga fermerët.

Pamjet nga terreni tregojnë toka të plasaritura nga thatësira dhe bimë që po vyshken dita-ditës. Fermerët shprehen se kanë shpenzuar për farëra, plehra kimike, naftë dhe punime bujqësore, por tashmë po shohin se e gjithë puna e tyre po shkon drejt humbjes.

Heqja e pompave në Mujali, shkaku kryesor i problemit

Sipas banorëve të zonës, problemi ka nisur që prej heqjes së pompave të ujit në fshatin Mujali. Këto pompa merrnin ujin nga kanali Vjosë–Levan–Fier dhe e ngrinin atë drejt kanaleve vaditëse që furnizonin tokat bujqësore të fshatrave përreth.

Fermerët tregojnë se sistemi ka funksionuar për vite me radhë dhe u ka garantuar ujë për kulturat bujqësore. Por pas heqjes së pompave, sipas tyre, furnizimi me ujë u ndërpre pothuajse plotësisht, duke i lënë parcelat në mëshirën e reshjeve të shiut.

“Pa ujë nuk ka bujqësi. Mund të mbjellim sa të duam, por nëse nuk vaditet toka, prodhimi humbet. Çdo vit situata bëhet më e rëndë”, shprehen banorët.

Prodhimet po thahen në ara

Në kulmin e sezonit veror, kur nevoja për ujë është më e madhe, fermerët thonë se po përballen me humbje të konsiderueshme. Kulturat bujqësore të mbjella me mund dhe kosto të lartë po dëmtohen nga dita në ditë.

Sipas tyre, mungesa e ujit nuk prek vetëm një kulturë të caktuar, por pothuajse të gjitha prodhimet bujqësore që kultivohen në zonë. Në disa raste, fermerët janë detyruar të braktisin parcela të tëra pasi nuk kanë pasur asnjë mundësi për t’i vaditur.

Ata paralajmërojnë se nëse situata vazhdon edhe gjatë javëve të ardhshme, dëmet ekonomike do të jenë të pallogaritshme dhe shumë familje që jetojnë me të ardhurat nga bujqësia do të mbeten pa burimin kryesor të jetesës.

“Paguajmë taksat, por shërbimi mungon”

Një tjetër shqetësim i ngritur nga banorët lidhet me pagesat që ata kryejnë rregullisht për vaditjen dhe detyrimet e tjera ndaj shtetit.
Fermerët shprehen se janë korrektë me të gjitha pagesat, por nuk marrin shërbimin që u takon. Sipas tyre, është e padrejtë që të paguajnë tarifat e vaditjes, ndërkohë që në kanalet e zonës nuk kalon asnjë pikë ujë.

“Ne paguajmë çdo detyrim. Kur vjen puna për të paguar, shteti na kërkon lekët. Kur kemi nevojë për ujë, askush nuk kujtohet për ne”, shprehet një prej fermerëve të zonës.

Ankesa të vazhdueshme, por pa zgjidhje

Banorët tregojnë se problematika është ngritur vazhdimisht pranë institucioneve përgjegjëse.
Ata kanë kërkuar ndërhyrje si në Bordin e Kullimit, ashtu edhe në Njësinë Administrative, por sipas tyre, deri më sot nuk është marrë asnjë masë konkrete.

Fermerët thonë se prej vitesh dëgjojnë premtime për zgjidhjen e problemit, por realiteti në terren mbetet i pandryshuar. Çdo sezon veror i gjen përballë të njëjtës situatë, duke luftuar për të shpëtuar prodhimet me mjete të improvizuara ose duke pritur reshjet e shiut.

Frika për të ardhmen e bujqësisë në zonë

Mungesa e ujit për vaditje po i shtyn gjithnjë e më shumë fermerët të mendojnë për reduktimin e sipërfaqeve të mbjella ose braktisjen e aktivitetit bujqësor. Ata shprehen se kostot e prodhimit janë rritur ndjeshëm, ndërsa mungesa e infrastrukturës vaditëse po e bën gjithnjë e më të vështirë sigurimin e një prodhimi normal.

Banorët paralajmërojnë se nëse institucionet nuk ndërhyjnë me urgjencë për rikthimin e sistemit të vaditjes dhe vendosjen në funksion të pompave që furnizonin zonën me ujë, pasojat do të jenë të rënda jo vetëm për fermerët, por edhe për ekonominë bujqësore të gjithë zonës së Libofshës.

Kërkesa e fermerëve: Zgjidhje urgjente dhe jo premtime

Mes parcelave që po thahen dhe kulturave që rrezikojnë të humbasin plotësisht, fermerët kanë një kërkesë të vetme: rikthimin e ujit për vaditje. Ata kërkojnë që institucionet përgjegjëse të zbresin në terren, të shohin nga afër situatën dhe të marrin masa konkrete për zgjidhjen e një problemi që prej vitesh po rëndon mbi bujqësinë e zonës.

“Ne nuk kërkojmë lëmoshë. Kërkojmë vetëm ujin që na nevojitet për të punuar tokën dhe për të mbajtur familjet tona”, shprehen fermerët, ndërsa shohin me shqetësim kulturat që po thahen nën temperaturat e larta të verës. / ALB365