Përfaqësimi i grave të një moshe të caktuar në kulturë nuk ka qenë kurrë më i lartë. Gratë e moshuara papritur janë kudo. Vogue vendosi dy gra në të 70-at në kopertinën e saj. Dhe po, janë Meryl Streep dhe Anna Wintour, por gjithsesi është revolucionare në një industri ku 30 vjeç historikisht konsiderohej si ‘moshë e mesme’.
Po ashtu, po shohim gjithnjë e më shumë gra më të moshuara të përfshira në fushata të bukurisë dhe në fushata mode. Dhe gjatë javës së fundit të modës, çdo shtëpi e madhe mode kishte një grua më të moshuar në pasarelë. Vanessa Friedman nga ‘The New York Times’ e trajtoi këtë në shkrimin e saj “Pse moda papritur i do gratë e moshuara?” Pra, pse po ndodh kjo papritur në një kulturë që është e fiksuar pas rinisë?
Markat po shkojnë aty ku është paraja
Kjo nuk është një rast kur industria e modës dhe bukurisë papritur ka filluar të vlerësojë gratë e moshuara. Kapitalizmi vazhdon të jetë gjallë.
Gratë e moshuara kanë fuqi blerëse dhe kanë më shumë gjasa të blejnë produkte kur e shohin veten dhe përvojat e tyre të përfaqësuara dhe të vlerësuara. Mbi 70% e pasurisë në SHBA është e përqendruar te grupmosha 55+, prandaj markat duhet të ndryshojnë mënyrën se kujt i drejtohen. Kjo është kryesisht çështje e ndjekjes së parave, dhe ato janë kryesisht te Boomers, Gen X dhe disa millennials me fat.
Të rinjtë nuk mund të përballojnë modën luksoze dhe orientohen më shumë drejt markave bashkëkohore dhe tregut të rishitjes së luksit. Asgjë nuk i ndryshon më shpejt mendjet e drejtuesve të marketingut dhe modës sesa një grup demografik me buxhet të fortë.
Me më shumë gra në pozita pushteti, po shohim gjithashtu gra si vendimmarrëse në shtëpitë e modës, kompanitë e mëdha të kozmetikës dhe agjencitë e reklamave. Këto kompani po pranojnë faktin që gratë në mosha të ndryshme nuk janë të padukshme dhe në fakt kanë shumë jetë brenda tyre. Disa nga emrat e mëdhenj janë Delphine Arnault, CEO e Dior, Pascale Lepoivre, CEO e Loewe, Silvia Onofri, CEO e Miu Miu e të tjera.
Të lodhura nga standardet patriarkale
Por ka edhe ndryshime më të thella në kulturën tonë. E para është refuzimi i standardeve patriarkale. Më parë, gratë mbi 50 vjeç konsideroheshin të padukshme, por perceptimi shoqëror po ndryshon. Fiksimi i kulturës sonë me rininë nuk u krijua nga gratë, por nga burrat që shpesh janë të fiksuar me gra shumë të reja. Ka industri të tëra të ndërtuara mbi idenë se gratë duhet të duken më të reja dhe të synojnë rininë e përjetshme.
Por ndërsa gratë fitojnë pavarësi ekonomike dhe nuk kanë më nevojë për miratimin e burrave për të mbijetuar, ‘vështrimi mashkullor’ humbet fuqinë e tij.
Ato kujdesen më pak për të dukur “të reja” dhe po e pranojnë moshën e tyre, duke sfiduar standardet tradicionale të kënaqjes së burrave me pamjen e tyre. Refuzimi për t’u përshtatur bëhet një deklaratë. Gratë po zgjedhin veten, dhe industritë po e vënë re këtë ndryshim.
Të gjithë duken njësoj
Në një kohë ku të gjithë duken njësoj dhe ndiejmë presionin që çdo gjë të jetë më e re, më e ndritshme, po rritet dëshira për autenticitet. Burrat e Silicon Valley janë të fiksuar me pavdekësinë dhe rininë e përjetshme. Tapeti i kuq në Hollywood nga një nga më natyralët në botë është kthyer në diçka që ngjan me “Capitol”-in e The Hunger Games. Shohim të famshëm dhe miliarderë që përpiqen të kthejnë kohën pas dhe të duken përgjithmonë 35 vjeç, por në një mënyrë jo natyrale.
Dhe së fundmi, jetojmë në një botë të drejtuar kryesisht nga burra. Ekonomikisht, politikisht dhe kulturalisht, premtimet e autoritetit patriarkal nuk kanë funksionuar dhe njerëzit po kërkojnë alternativa. Dhe kush më mirë për të të udhëhequr në jetë sesa një grua e moshuar me përvojë dhe mençuri?
Gratë janë të lodhura nga kompanitë që përfitojnë nga frika e tyre për t’u bërë të parëndësishme. Dhe po, frika shet, por ne po fillojmë të shohim çfarë ndodh kur nuk kemi më frikë nga plakja. Shpresojmë që kjo të zgjasë më shumë se trendi i “body positivity” i fundit të viteve 2010 dhe fillimit të viteve 2020.
