Anija lundronte në oqean, ushqimi i ngrohtë në tavolimë, po ekuipazhi?!
Në dhjetor të vitit 1872, një anije tregtare britanike po lundronte në ujërat e Oqeanit Atlantik, pranë ishujve Azore, kur ekuipazhi vuri re diçka të pazakontë në horizont. Një anije tjetër po lëvizte në mënyrë të çrregullt, me velat e saj të hapura pjesërisht, sikur askush të mos e drejtonte timonin. Kur iu afruan dhe hipën në bordin e saj, ata u përballën me një pamje që u bë një nga misteret më të mëdha të historisë detare.
Anija ishte Mary Celeste, e cila ishte nisur nga Nju Jorku disa javë më parë drejt Italisë, me dhjetë persona në bord – kapitenin me përvojë Benjamin Briggs, gruan e tij, vajzën e tyre të vogël dhe shtatë marinarë. Por, në momentin kur u gjet, në anije nuk kishte asnjë gjurmë të tyre.
Ajo që i habiti më së shumti hetuesit ishte gjendja e anijes. Nuk kishte asnjë shenjë stuhie, asnjë dëmtim nga piratët dhe asnjë gjurmë përleshjeje. Ngarkesa e vlefshme prej më shumë se 1,700 fuçish me alkool industrial ishte e paprekur. Në dhomat e marinarëve, rrobat ishin të palosura me rregull, ndërsa në kuzhinë kishte ende rezerva ushqimi dhe uji për gjashtë muaj. Edhe gjërat personale, si bizhuteritë dhe kutia e muzikës e gruas së kapitenit, ishin në vendin e tyre. E vetmja gjë që mungonte ishte varka e shpëtimit dhe disa instrumente lundrimi.
Pyetja që mundoi detarët dhe hetuesit për më shumë se një shekull ishte e thjeshtë: Pse një kapiten me përvojë të madhe do të braktiste një anije plotësisht të sigurt dhe plot me furnizime, duke hipur në një varkë të vogël në mes të oqeanit të hapur?
Shënimi i fundit në ditarin e anijes ishte bërë dhjetë ditë para se ajo të gjendej, dhe nuk përmendte asnjë problem. Edhe sot e kësaj dite, ekzistojnë dhjetëra teori – nga një rrjedhje e rrezikshme e avujve të ngarkesës që i frikësoi se anija do të shpërthente, deri te fenomenet e rralla detare.
Por asnjë nga dhjetë personat që ishin në bord nuk u pa më kurrë, duke lënë pas një enigmë që oqeani nuk e ka zbuluar ende.
